منظور از “انواع شبکه” یک مفهوم چتری است که شبکه‌ها را از جنبه‌ها و دیدگاه‌های مختلف دسته‌بندی می‌کند. وقتی صحبت از انواع شبکه می‌شود، بسته به این که به چه جنبه‌ای از شبکه نگاه کنیم، دسته‌بندی‌های متفاوتی خواهیم داشت.

شبکه ها را معمولا از سه جنبه اصلی دسته بندی می کنند.

1- از لحاظ وسعت جغرافیایی : مانند LAN , WAN و …

2- از لحاط ساختار و نقش(مدیریتی) : مانند Domain و Workgroup

3- از لحاظ نوع ارتباط : مانند سیمی و بی سیم

4- از لحاظ توپولوژی : مانند BUS , Ring و …

در شبکه‌های کامپیوتری، از لحاظ مدیریت و کنترل دسترسی، دو مدل اصلی وجود دارد: Workgroup (کارگروه) و Domain (دامین). مدل سومی هم به نام Homegroup وجود داشت که توسط مایکروسافت منسوخ شده است.

شبکه Workgroup چیست :

این مدل شبکه به آن Peer-to-Peer و P2P هم گفته می شود.یک مدل مدیریت شبکه در سیستم‌عامل‌های ویندوز است که برای محیط‌های کوچک و غیرمتمرکز طراحی شده. در این مدل، چند کامپیوتر به یک گروه منطقی تعلق دارند، اما هیچ کامپیوتری بر دیگری برتری ندارد (همگی هم‌رده یا Peer هستند).

به بیانی ساده تر:

فرض کنید در یک خانه یا دفتر کوچک، ۳ کامپیوتر داریم. آن‌ها را در یک Workgroup  قرار می دهیم حالا: مدیریت شما روی کامپیوتر A یک کاربر به نام Ali ایجاد می‌کنید. علی فقط می‌تواند با همان رمز عبور وارد کامپیوتر A شود. اگر بخواهد وارد کامپیوتر B شود، باید حتماً یک کاربر Ali با رمز عبور مشخص روی خود کامپیوتر B هم تعریف شده باشد.
و همچنین اگر بخواهید پوشه‌ای را به اشتراک بگذارید، روی هر کامپیوتر باید به صورت جداگانه تنظیم کنید که کدام پوشه برای دیگران قابل دیدن باشد.

تصویر مقابل از شبکه مدیریتی بیانگر این موضوع است و هر کاربر به صورت جداگانه دسترسی های خود را در و درشبکه کار میکند.

مزایایی شبکه Workgroup :

1- صرفه جویی در هزینه خرید سرور های گران قیمت .

2- هر کاربر به عنوان سرور و کاربر فعالیت میکند.

3- Performance کمتر است.

4- ترافیک شبکه کمتر است.

5- اضافه کردن کاربر های جدید به شبکه آسان تر است.

6- در شبکه های خانگی و شرکت و سازمان های کوچک استفاده میشود.

معایب شبکه Workgroup :

1- توانایی اجرا نسخه پشتیبان به سختی وجود دارد.

2- امنیت شبکه پایین است.

3- نظارت بر روی کاربران کم است و دفتر مرکزی وجود ندارد.

4- نبودن سرور مدیریت کاربر ها را دشوار تر میکند.

5- با بیشتر شدن کاربر ها شبکه مدریت سخت تری دارد.

                     

شبکه Domain چیست :

Domain (دامین) یک مدل مدیریت شبکه متمرکز است که در سازمان‌ها و شرکت‌های بزرگ استفاده می‌شود. در این مدل، یک یا چند سرور به عنوان “مدیر مرکزی” عمل می‌کنند و همه کامپیوترها، کاربران و منابع شبکه را کنترل می‌کنند.

Domain (دامین) مثل یک هتل بزرگ است. یک پذیرش مرکزی (سرور) وجود دارد. شما یک کارت (حساب کاربری) از پذیرش می‌گیرید و با همان یک کارت می‌توانید به اتاق خود (کامپیوتر شخصی)، استخر (پرینتر) و رستوران (فایل سرور) بروید.

برای اینکه یک دامین راه‌اندازی شود، این اجزا لازم هستند: 

Domain Controller (کنترل‌کننده دامین): همان سروری است که Active Directory روی آن نصب است و مسئول احراز هویت (چک کردن رمز) است. 

Active Directory: پایگاه داده‌ای که اطلاعات همه کاربران (نام، نام کاربری، رمز، شماره تماس، بخش سازمانی)، کامپیوترها، پرینترها و قوانین را ذخیره می‌کند. 

Member Servers و Clients: کامپیوترهایی که به دامین پیوسته‌اند. (مثل کامپیوترهای شخصی کارمندان)

مزایایی شبکه Domain :

1- شبکه سازماندهی میشود و در خواست ها با سرور اصلی انجام میشود.

2- فایل ها در نقطه خاص ذخیره شده و پشتیبانی از آن راحت است.

3- ایجاد امنیت بالا برای سازمان برای اشتراک گزاری ، مدیریت فایل ، ایمبل و… در شبکه

4- Performance بالا برای شبکه

5-  در سازمان های متوسط و بزرگ کاربرد دارد

معایب شبکه Domain :

1-هزینه اقتصادی بالا

2- پیچیدگی ساختار شبکه

3- راه اندازی دشوار

4- پشتیبانی مداوم و منظم